LanciaThema.nl

Navigatie

Birth of a Thema 8.32 SW

Nov
23
2009

Andiamo

Onze eigen rit begint twee dagen eerder al. Vanuit het Groningse Bellingwolde rijden Dana en ik mee met Dirk-Jan. Hij bezit een mooie anthracietkleurige Thema 8.32, eerste serie. Amper twee weken voor ons vertrek zit de laatste bout weer in het motorblok, dat een paar maanden daarvoor ‘s nachts, ergens op de Duitse Autobahn, zich zodanig verslikte door een weigerende oliepomp, dat een ingrijpende revisie nodig bleek. Dat kun je dan natuurlijk laten doen. Bij Ferrari, of een specialist. Of je heet Dirk-Jan, bezit een overdosis nuchterheid en een onverwoestbaar optimisme en doet het gewoon zelf. Dit is de eerste rit sinds de motorrevisie en we zijn zojuist op weg gegaan, richting Italië…

Eerste km's - 8.32 Meeting Toscane 2003

Eerste km's - 8.32 Meeting Toscane 2003


Na een paar honderd meter neemt Dirk-jan plotseling de voet van het gas en kijkt argwanend naar de oliedrukmeter. Ik kijk, op mijn beurt, naar Dirk-Jan en zijn gezichtsuitdrukking maakt me ongerust. Ook ik staar nu naar het metertje dat bij iedere beweging van het gaspedaal lijkt te schrikken. Negen Bar oliedruk. Negen Bar! Een per mobiele telefoon geraadpleegde expert weet te vertellen dat zulke hoge oliedrukwaarden heel normaal zijn, maar dan wel bij splinternieuwe Thema Ferrari’s die net de poorten van de fabriek hebben verlaten. Terwijl Dirk-Jan de telefoon zwijgend weglegt, gaat voorzichtig het gas er weer op.
De restanten van de Nederlands- Duitse grens glijden voorbij en ik zie een glimlachje groeien op het gezicht van Dirk-Jan. De restauratie van het motorblok kan geheel worden toegeschreven aan zijn eigen technisch vernuft. Dan mag je best even tevreden zijn. Niettemin gaan de rest van de dag onze blikken toch nog regelmatig even naar het dashboard. Er branden geen lampjes die niet horen te branden. Het dashboard geeft slechts geruststellende informatie omtrent het technisch wel en wee van de auto.
Aansluiting - 8.32 Meeting Toscane 2003

Aansluiting - 8.32 Meeting Toscane 2003


Ergens in Duitsland sluit Matthijs zich bij ons aan. Ook hij bezit een Thema 8.32 eerste serie, maar dan rood metallic. Vier reizigers, verdeeld over twee Thema’s, bereiken ‘s avonds Milaan. We willen hier overnachten. En stappen natuurlijk. Milaan is een erg grote en ook een erg drukke stad. Brede lanen met meerdere rijstroken snijden hun geometrisch lijnenspel door de stad. Het is kwart over twee in de nacht. We pakken de Thema van Dirk-Jan en storten ons in het uitgaansleven.
De wegen zijn op dit tijdstip nog zo druk dat we op kruispunten goed uit moeten kijken. Scooters scheuren toeterend rakelings langs de driedubbel geparkeerde auto’s, die allemaal met knipperlichten op de “ik ben zo terug” stand, trouw staan te wachten op hun eigenaren. Soms al uren lang. De terrasjes zitten vol met jonge mensen die stuk voor stuk het beeld bevestigen dat hier in Milaan de mode geboren wordt. Het is nog steeds 21 graden, volgens de digitale klok aan de gevel van een felverlicht en modern ingericht café. Insecten dansen rond het felle halogeenlicht dat het straatterras verlicht. Muziek wordt op het ritme van de open- en dichtslaande deuren harder en weer zachter. Italiaanse stemmen praten in onverstaanbare, mooie melodieën. We worden moe en willen slapen. Morgen moeten we immers op tijd op onze bestemming zijn.
Nachtelijk hoogtepunt - 8.32 Meeting Toscane 2003

Nachtelijk hoogtepunt - 8.32 Meeting Toscane 2003


Het terugvinden van de auto is geen probleem. Het terugvinden van ons hotel wel. Na twee uur reddeloos rondrijden in Milaan, van centrum naar de industriële zones, lijkt de verlossing ver weg. Ik laat besluiteloos de Thema haar Milanese rondjes rijden. De stad wordt stiller en stiller. Ineens herinnert Dirk-jan zich, vanaf de achterbank, plotseling een soort groenig neonlicht, ergens. En daar zou ons hotel dan moeten zijn. En oh ja, er is ook sprake van een kleine rotonde met bomen in de buurt van het hotel. Een fijne aanwijzing, maar Milaan telt al gauw tien van zulke rotondes…

Tijdens de lunch, de volgende dag in Modena, relativeren we de beproevingen van een erg korte nachtrust tijdens een eenvoudige maaltijd van broodjes, knoflookolie en een prima pasta. Het is drukkend warm. Ach, kijk nou, een gave Thema SW, eerste serie. En daar, een Thema LX. Ze rijden nog wel rond. Maar klassiekers, zoals de eerste serie Delta of nog oudere schoonheden als de Flavia, Fulvia en Flaminia, worden hier ook zeldzaam.

Invoegen in het landschap - 8.32 Meeting Toscane 2003

Invoegen in het landschap - 8.32 Meeting Toscane 2003


Ferrari, de leverancier van onze motor en de droomfabriek van menige jongen, laten we links liggen. Een volgende keer, wellicht. Op de Autostrada richting Bologna houden we een keurig gemiddelde van 180 km/h aan en we komen aardig mee in het TDI- en CDI geweld en ander vertoon van automobiele potentie. Wel blijkt het concept van een Thema Ferrari uit 1988 duidelijk verouderd. Wanneer een Lancia Lybra 2.4 JTD LX ons met ruim 200 voorbij glimlacht, kost het toch wat moeite snel aansluiting te vinden.

Florence. Een stad zoveel bejubeld, beschreven, bekeken en gefotografeerd. Maar nog nooit beschreven vanaf de Autostrada A1, richting Rome. Terwijl een vuil grijze waas bezit neemt van de lucht en donderkoppen dreigende torentjes tekenen boven de bergen, trekt een somber Pasolini- achtig industrielandschap aan ons voorbij. Bruine fabrieksgebouwen. Staalconstructies, schoorstenen rangeeremplacementen. Dit is het Florence dat buiten de reisboeken wordt gehouden.
Wil je het plaatje weer mooi maken, dan moet je binnenkomen via Fiesole. Helemaal aan de andere kant van de stad. Haarspeldbochten met hier en daar een magnifieke doorkijk tussen de beboste hellingen over die prachtige stad, die zich daar in het dal van de Arno eens lekker uitrekt. Maar ja. Wij hebben een afspraak 30 kilometer verder naar het zuiden. Ik beloof Florence binnensmonds dat we zeker zullen terugkeren in de komende dagen.
De routebeschrijving die deel uitmaakt van het uitgebreide informatiepakket dat we toegestuurd kregen, is perfect. Keurig op tijd zetten we de Thema’s stil op het parkeerterrein van villa La Palagina. De ventilator van de Thema ruimt de laatste restjes hitte in de motor nog even op. De fijne stoflaag op de auto krijgt putjes als de regen zacht begint te vallen. Een rommelend geluid doet ons opkijken. De lucht is nu loodgrijs en we zien een bliksemontlading, verderop boven het dal. De heuvels erachter worden aan het zicht onttrokken door een gordijn van regen en een verkoelende bries heet ons welkom.

Written by admin in: 8.32 Meeting Toscane 2003 |

No Comments »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URL

Leave a comment

You must be logged in to post a comment.

Powered by WordPress | LanciaThema.nl Theme | Theme based on Aeros Theme